Φιλοσοφία

“Γιατί θυσιάζουμε τόση πολλή ενέργεια στην τέχνη μας; Όχι για να διδάξουμε στους άλλους, μα για να μάθουμε μαζί τους τι έχει να μας προσφέρει η ύπαρξη μας, ο οργανισμός μας, η προσωπική κι ανεπανάληπτη εμπειρία μας, να μάθουμε να γκρεμίζουμε τους φραγμούς που μας κυκλώνουν και να ελευθερωνόμαστε από τις πτώσεις που επιδρούν μέσα μας ανασταλτικά, από τα ψέματα που κατασκευάζουμε καθημερινά και για τον εαυτό μας και για τους άλλους, να καταστρέφουμε τους περιορισμούς που προκαλεί η άγνοια μας και η έλλειψη παλικαριάς, με λίγα λόγια να γκρεμίσουμε μέσα μας το κενό και να ολοκληρωθούμε. Η τέχνη δεν είναι ούτε κατάσταση ψυχής (με την έννοια κάποιας εξαιρετικής απρόβλεπτης έμπνευσης), ούτε ανθρώπινη κατάσταση (με την έννοια της επαγγελματικής ή κοινωνικής λειτουργίας). Η τέχνη είναι ένα ωρίμασμα, μια εξέλιξη, μια ανύψωση μου μας δίνει την ικανότητα να αναδυθούμε από το σκοτάδι στο αστραφτερό φως.

Αγωνιζόμαστε τότε να ανακαλύψουμε, να γευτούμε την αλήθεια για τον εαυτό μας, να σκίσουμε τις μάσκες που πίσω τους κρυβόμαστε καθημερινά.

Το θέατρο μόνο τότε έχει νόημα, όταν μας επιτρέπει να ξεπερνάμε το στερεότυπο όραμα μας, τα συμβατικά μας αισθήματα και τις συμβατικές μας συνήθειες, τα μέτρα κρίσης μας – όχι απλώς για να τα ξεπεράσουμε, άλλα για να μπορέσουμε να γευτούμε εκείνο που είναι αληθινό και έχοντας κιόλας εγκαταλείψει όλες τις καθημερινές μας φυγές και προσχήματα, σε μια κατάσταση πλήρους έλλειψης προστασίας, να αποκαλύψουμε, να προσφέρουμε, να ανακαλύψουμε τον εαυτό μας. Με τον τρόπο αυτόν – μέσα από το σοκ, μέσα από το ρίγος που μας κάνουν να απορρίπτουμε τις καθημερινές μας μάσκες και τους μανιερισμούς – γινόμαστε ικανοί, χωρίς τίποτα να κρύβουμε, να εμπιστευόμαστε τον εαυτό μας σε κάτι που δεν μπορούμε να το ονομάσουμε, αλλά που μέσα του ζουν ο Έρωτας και η Χάρη”

ΓΙΕΡΖΙ ΓΚΡΟΤΟΦΣΚΙ “Για ένα φτωχό Θέατρο”

“Η επιτυχία είναι κάτι περαστικό, φευγαλέο. Το αληθινό πάθος είναι η επίπονη απόκτηση της γνώσης για όλες τις αποχρώσεις και τις λεπτές πτυχές του πολύπλευρου μυστικού της δημιουργίας”

Κ. ΣΤΑΝΙΣΛΑΒΣΚΙ

Ξεπέρνα το φόβο, κοίτα το θαύμα

… Ξεπέρνα το φόβο, κοίτα το θαύμα είναι η βασική αρχή του Teatro Piccolo. Είναι συγχρόνως προτροπή και ενθάρρυνση σε όλους εσάς που θελήσατε να διαθέσετε τον εαυτόν σας στο λειτούργημα του ηθοποιού.

Μια πιθανή αποτυχία – ατυχία στις εξετάσεις του υπουργείου πολιτισμού δεν σημαίνει και απάρνηση της πηγαίας ανάγκης που κρύβεται μέσα σας και ζητά να εκφραστεί. Το ταλέντο είναι κάτι που καλλιεργείται και αποκαλύπτεται μέσα από σκληρή δουλειά και πειθαρχία πάνω στις τεχνικές της υποκριτικής. Η υποκριτική δεν στηρίζεται στη τυχαία έμπνευση απλά και μόνο. Η υποκριτική έχει τη μέθοδό της! Σύμφωνα με τον νευροφυσιολόγο – σκηνοθέτη – αναμορφωτή του θεάτρου Κ. Στανισλάφσκι η υποκριτική βασίζεται στους νόμους της φύσης που διέπουν τον ανθρώπινο οργανισμό. Νους – ψυχή – σώμα λειτουργούν με τη μέγιστη δυνατή ισορροπία κατά τη διάρκεια της υπόκρισης. Αυτό αποτελεί και τον κύριο άξονα της εκπαίδευσης του ηθοποιού.

Το Teatro Piccolo, με την εξειδικευμένη και πρωτοποριακή του διδασκαλία, καλεί όλους εσάς στο απολαυστικό ταξίδι της πνευματικής δημιουργίας. Τα κλειδιά της Υποκριτικής: η ανάπτυξη της φαντασίας,η διέγερση του υποσυνείδητου,η ενεργοποίηση των αισθήσεων, οι ασκήσεις παρατήρησης, επικοινωνίας, συγκένρωσης και χαλάρωσης έχουν ως αποτέλεσμα την αφύπνιση και την καλλιέργεια της προσωπικότητας του σπουδαστή.

Στο Teatro Piccolo η εμπειρία της εκπαίδευσης του ηθοποιού αποτελεί ήδη ένα κερδισμένο στοίχημα, αυτό που χρειάζεται μόνο είναι βαθειά πίστη και επιμονή.

Καλη Επιτυχία
Αννίτα Καγκάλου